พุทธพจน์สำหรับปล่อยวาง

....ผู้ใดรู้ว่าคนอื่นโกรธแล้ว มีสติ ระงับได้ ผู้นั้นชื่อว่าบำเพ็ญประโยชน์แก่คนถึง 2 คน คือ ทั้งตนเอง และแก่คนอื่นนั้น

....วัยย่อมเสื่อมลงเรื่อยไป ทุกหลับตา ทุกลืมตา

....พึงมองเห็นคนมีปัญญา ที่ชอบชี้โทษพูดจาข่มขี่ เสมือนเป็นผู้บอกขุมทรัพย์

....จิตที่ฝึกแล้ว นำสุขมาให้

....ผู้มีปัญญา พึงรักษาจิต

....อย่าละห้อยความหลัง อย่ามัวหวังอนาคต

....ผู้ที่มัวเพลินประมาทอยู่กับสิ่งที่ชอบใจสิ่งที่รัก และสิ่งที่เป็นสุข จะถูกสิ่งที่ไม่ชอบ ไม่รัก และความทุกข์ เข้าครอบงำ

by nat 09-03-2010