พุทธพจน์สำหรับฉลาดทำใจ

....บัณฑิต ได้สุขหรือทุกข์กระทบ ก็ไม่แสดงอาการขึ้น ๆ ลง ๆ
....วิญญูชนตำหนิ ดีกว่าคนพาลสรรเสริญ

...การแนะนำเป็นความดีของปราชญ์ ปราชญ์ถูกว่ากล่าวโดยชอบก็ไม่โกรธ

...คนที่ถูกนินทาอย่างเดียว หรือได้รับการสรรเสริญอย่างเดียว ไม่เคยมีมาแล้ว จักไม่มีต่อไป ถึงในขณะนี้ก็ไม่มี

...ในโลกนี้ เวรระงับด้วยเวร ไม่เคยมี

...ตอนเ้ช้า ยังเห็นกันอยู่มากคน พอตกเย็นบางคนก็ไม่เห็น เมื่อเย็น ยังเห็นกันอยู่มากคนตกถึงเช้าบางคนก็ไม่เห็น

..เมื่อโศกเศร้าไป ก็เท่ากับทำร้ายตัวเอง ร่างกายจะผ่ายผอม ผิวพรรณจะซูบซีด หม่นหมองส่วนผู้ที่ตายไปแล้ว ก็เอาความโศกเศร้านั้นไปช่วยอะไรตัวไม่ได้ ความร่ำไรรำพัน ย่อมไร้ประโยชน์

by nat 11-03-2010